rsz schijf van vijfHet Voedingscentrum heeft de nieuwe Schijf van Vijf gepresenteerd en de boodschap is helder: je biefstuk en je plak kaas zijn de nieuwe vijanden van de staat.

Wat verkocht wordt als een ‘wetenschappelijk onderbouwd gezondheidsadvies’, ontpopt zich bij nadere beschouwing als een instrument voor grootschalige gedragsbeïnvloeding.


Welkom in het tijdperk waarin de overheid bepaalt dat je gezondheid ondergeschikt is aan de 'klimaatdoelen'.

Jarenlang was de Schijf van Vijf een baken van nuchtere voedingsleer. Je had vetten, eiwitten en koolhydraten nodig in een bepaalde balans.

Maar de nieuwe richtlijnen laten een radicale koerswijziging zien. Voor het eerst zijn duurzaamheid en klimaatimpact niet langer bijzaken, maar 'harde randvoorwaarden'.

Met andere woorden: een product kan kerngezond zijn, maar als het een te grote ecologische voetafdruk heeft, verdwijnt het van het menu.

De toegestane hoeveelheid vlees wordt bijna gehalveerd, met een absurde limiet van slechts 100 gram rood vlees per week — nog geen kwart pondje. Wie een keer een fatsoenlijke hamburger eet, heeft zijn quotum voor de week alweer verbruikt.

Ook de kaasliefhebber wordt in de ban gedaan: we moeten terug naar 20 gram per dag. Dat is nog minder dan één standaard voorgesneden plakje.

Het meest stuitende aan dit nieuwe advies is dat het Voedingscentrum hiermee zelfs de officiële medische richtlijnen van de Gezondheidsraad passeert.

Waar de Gezondheidsraad 200 gram rood vlees nog prima vindt voor de volksgezondheid, halveert het Voedingscentrum dit op eigen houtje.

Waarom? "Vanwege het milieu."

Hiermee geeft het instituut openlijk toe dat zij niet langer puur naar je fysieke welzijn kijken, maar fungeren als de uitvoerende arm van een ideologische klimaatagenda.

Het is niet verwonderlijk dat critici wijzen op de invloeden van internationale denktanks zoals het World Economic Forum (WEF). De nadruk op 'The Great Reset' van ons voedselsysteem — minder dierlijk, meer plantaardig, meer controle — sluit naadloos aan bij de koers die nu in de polder wordt uitgezet. Het individu wordt gereduceerd tot een rekeneenheid in een model van het RIVM, waarbij persoonlijke keuzevrijheid moet wijken voor collectieve 'duurzaamheidsdoelen'.

Het Voedingscentrum maakt er geen geheim van dat zij 'gedragswetenschap' inzetten om ons eetpatroon te kneden. De introductie van zuivelalternatieven en de verheerlijking van de sojaboon zijn geen toevalligheden, maar bewuste stappen in een proces van gewenning.

Men probeert de burger stapsgewijs te vervreemden van traditionele, lokale voedingsmiddelen die ons land al eeuwenlang voeden.

Ondertussen wordt de helft van de Nederlanders die aan overgewicht lijdt als moreel schild gebruikt. Natuurlijk is overgewicht een probleem, maar de oplossing daarvoor ligt in educatie over suikers en bewerkt voedsel, niet in het verbieden van een eitje extra of een plak kaas.

De vernieuwde Schijf van Vijf is geen voedingsadvies meer; het is een manifest voor een nieuwe sobere levensstijl.

Het is een dwingend moreel kompas dat ons vertelt dat we 'fout' eten als we niet meegaan in de plantaardige utopie. Het wordt tijd dat we ons afvragen: wie zit er eigenlijk aan tafel?

Is dat een diëtist die bezorgd is om je hart, of een bureaucraat die bezorgd is om de stikstofcijfers?

De grens is bereikt. Gezondheid is een privézaak, geen instrument voor klimaatpolitiek.