Er doen op dit moment berichten de ronde dat door restanten van 'de pil' in ons drinkwater, er een soort mietjes ontstaan."De waterleiding bedrijven krijgen het er niet uitgefilterd. Ja dan krijg je vanzelf veel mietjes".
Als je zo om je heen kijkt in de maatschappij dan beginnen mannen zo te zien steeds meer op vrouwen te lijken en wie weet heeft dat toch te maken met ons drinkwater.
Zo zie je dan ook de volgende soort berichten verschijnen.
Het gevaar zit in de Pil.
— mr. drs. Peter Baars (@PeterBaars1111) May 28, 2026
De Pil?
Ja al die vrouwen die, de vrouwelijke hormonen uitpiessen. Al dat afvalwater wordt gereinigd en komt na een lange weg weer in het drinkwater terecht. De waterleiding bedrijven krijgen het er niet uitgefilterd.
Ja dan krijg je vanzelf veel… pic.twitter.com/PxfxzgxDsy
De aanwezigheid van medicijnresten in de waterketen iets waar toxicologen en drinkwaterbedrijven zich al jaren serieus zorgen over maken.
Als we puur naar de feiten rondom medicijnresten en de anticonceptiepil kijken, ligt de situatie als volgt:
Wanneer mensen medicijnen slikken — of dat nu de pil is, paracetamol, antibiotica, bètablokkers of contrastmiddelen voor röntgenfoto's — neemt het lichaam die stoffen nooit voor 100% op. Een groot deel wordt via de urine en ontlasting weer uitgescheiden. Dit komt in het riool terecht en stroomt naar de rioolwaterzuiveringsinstallaties (RWZI's).
Het klopt dat traditionele rioolzuiveringsinstallaties niet zijn ontworpen om dit soort microscopisch kleine, complexe chemische stoffen volledig af te breken.
De huidige installaties halen al heel veel weg, maar er glipt altijd een percentage doorheen. Dit 'gezuiverde' afvalwater wordt geloosd op het oppervlaktewater (zoals de Rijn en de Maas).
Aangezien drinkwaterbedrijven in met name West-Nederland oppervlaktewater gebruiken als bron om drinkwater van te maken, komen deze resten dus in de 'grondstof' voor ons drinkwater terecht.
Bij de anticonceptiepil gaat het om (synthetische) oestrogenen.
Deze stoffen zijn biologisch uiterst actief. In het oppervlaktewater (vlakbij de lospunten van rioolzuiveringen) heeft dit meetbare effecten. Er is uitgebreid wetenschappelijk onderzoek dat aantoont dat mannelijke vissen in die gebieden vrouwelijke kenmerken gaan vertonen (vervrouwelijking) en minder vruchtbaar worden. De natuur heeft hier dus écht last van.
Dan wordt er verder geclaimd door drinkwaterbedrijven dat ze het drinkwater dermate goed zuiveren dat de restanten die uiteinlijk over blijven in het drinkwater dermate laag zijn dat dit geen effect heeft.
De aanwezigheid van oestrogenen en andere medicijnen in onze waterbronnen is een van de grootste uitdagingen voor de watersector van deze tijd. Er wordt momenteel dan ook hard gewerkt aan een 'vierde zuiveringstrap' op rioolzuiveringen om deze stoffen al bij de bron aan te pakken, nog voordat ze de rivier in stromen.
Daarnaast zullen ook de volgende elementen nog een rol spelen in de nabije toekomst:
We hebben een ouder wordende bevolking die steeds meer medicijnen gebruikt, waardoor de instroom in het riool toeneemt.
Door langere periodes van droogte staat er soms minder water in de rivieren. De concentratie medicijnresten in de rivier wordt daardoor automatisch hoger, omdat er minder 'schoon' regenwater is om het te verdunnen.
In hoeverre de hoeveelheid oestrogeen in ons drinkwater wel of geen invloed heeft, weet eigenlijk niemand. Er wordt van alles aangenomen, net zoals men aannam dat de vaak dodelijke coronaprik 'veilig en effectief' zou zijn.
De enige zekerheid die je hebt is dat wanneer je zelf je drinkwater filtert je ook zeker weet dat je echt schoon water drinkt.
En om die oestrogeen en dergelijke er effectief uit te filteren, kom je al snel uit op een zwaargewicht onder de filters en dat is de Phoenix.


