Je kunt er vergif op innemen dat na een paar warme dagen de mainstream wereld volledig los gaat op 'de dreiging van de klimaatopwarming'.

Verder worden desinformatie en resistene bacteriën andere dreigingen die ons leven een stuk gecompiceerder zullen maken aldus het RIVM.

Ons leven bestaat tegenwoordig uitsluitend uit dreigingen. Niet alleen loop je kans dat Poetin volgende week onuitgenodigd op de stoep staat, als je een stukje gaat wandelen loop je kans aangevallen te worden door een wolf.

Ook al doe je helemaal niets, dan nog heb je te maken met dreigingen zoals de zogenaamde door de mens veroorzaakte opwarming van de planeet, iets dat volgens het RIVM dusdanige vormen gaat aannemen dat het een bedreiging zal vormen voor de volksgezondheid. 

Voor wat betreft het klimaat en de opwarming hier een aantal zaken die het RIVM nooit zal vermelden en die je ook niet tegen komt bij de mainstream media.

De huidige gemiddelde wereldtemperatuur wijst niet op een planetaire noodsituatie.

De mensheid is geëvolueerd en leeft nog altijd in een ijstijd. Gedurende het grootste deel van de geschiedenis van de aarde lag de gemiddelde temperatuur ongeveer 5 tot 10°C hoger dan tegenwoordig. Vanuit dat perspectief rijst de vraag: hoe kan er dan sprake zijn van een klimaatcrisis?

In het verre geologische verleden was de aarde vaak aanzienlijk warmer dan de huidige gemiddelde temperatuur van ongeveer 14 à 15°C. Al circa 34 miljoen jaar bevindt onze planeet zich in een langdurige ijstijd, waarin permanente ijskappen aanwezig zijn. Geologisch gezien leven we daarmee in een relatief koude periode.

Onderzoek naar het klimaatverleden laat zien dat de gemiddelde wereldtemperatuur gedurende lange perioden tussen de 20 en 25°C lag. Naar schatting verkeerde de aarde ongeveer 70 tot 80% van de afgelopen 541 miljoen jaar in een zogenoemde 'broeikaswereld', zonder permanente ijskappen op de polen.

De huidige gemiddelde temperatuur van ongeveer 14 tot 15°C vormt weliswaar de moderne referentiewaarde, gebaseerd op metingen van weerstations en satellieten, maar ligt nog steeds duidelijk onder het langetermijngemiddelde van het geologische verleden.

Volgens deze visie is CO₂ bovendien niet de primaire oorzaak van de afwisseling tussen ijstijden en warmere tussenijstijden.

Paleoklimatologisch onderzoek laat zien dat veranderingen in de baan van de aarde om de zon – de zogeheten Milanković-cycli – de belangrijkste drijvende kracht zijn achter deze natuurlijke klimaatcycli.

Variaties in de excentriciteit van de aardbaan, de hellingshoek van de aardas en de precessie beïnvloeden de hoeveelheid zonnestraling die de aarde ontvangt. CO₂ wordt daarbij vaak beschouwd als een versterkende terugkoppeling, maar niet als de oorspronkelijke aandrijver van deze glaciaal-interglaciale cycli.

De menselijke beschaving is vrijwel volledig ontstaan tijdens het huidige warme tussenijstijdvak: het Holoceen. De opeenvolging van ijstijden en tussenijstijden gedurende de afgelopen 2,58 miljoen jaar wordt in de paleoklimatologie in belangrijke mate verklaard door deze astronomische cycli.

De huidige Laat-Cenozoïsche ijstijd begon ongeveer 34 miljoen jaar geleden, nadat Antarctica door plaattektonische processen werd gescheiden van Zuid-Amerika en Australië. Hierdoor ontstond de Antarctische Circumpolaire Stroming, die Antarctica thermisch isoleerde en de vorming van permanente ijskappen mogelijk maakte.

De mens is dus geëvolueerd en leeft nog steeds binnen deze Laat-Cenozozoïsche ijstijd, terwijl de aarde gedurende een groot deel van de afgelopen 541 miljoen jaar aanzienlijk warmer is geweest dan nu.

Vanuit dit perspectief wordt de vraag gesteld waarom deze geologische context volgens critici zo weinig aandacht krijgt in het hedendaagse klimaatdebat.

Europa beleefde de koudste januari sinds 2010, maar daar werd nauwelijks aandacht aan besteed. Het haalde de voorpagina's niet en was ook geen groot onderwerp in het nieuws.

Toch was januari 2026 kouder dan ongeveer twee derde van alle januaris sinds 1940. In Lapland daalde de temperatuur regelmatig tot onder de -30 °C en Noorwegen kende zijn vijftiende koudste januari sinds 1901.

Op dit moment hebben het westen van Canada en de westelijke Verenigde Staten te maken met een langdurige periode van koud weer, terwijl de oostkust juist gebukt gaat onder een hittegolf.

De kou in het westen wordt veroorzaakt door een diep atmosferisch lagedrukgebied boven het noordwesten van de Verenigde Staten en de noordelijke Rocky Mountains. Voor boeren in Zuid-Alberta, Montana en Idaho betekent dit ongewoon koud en nat weer, waardoor het groeiseizoen aanzienlijk wordt vertraagd.

Dit onderstreept een belangrijk principe van de atmosferische natuurkunde: de straalstroom zorgt voor een balans tussen warme en koude luchtmassa's. Wanneer zich ergens een krachtige rug van warme lucht ontwikkelt, ontstaat elders vaak een diepe trog met koude lucht. Met andere woorden: extreme warmte in het ene gebied gaat vaak samen met uitzonderlijke kou in een ander gebied.

Terwijl de media vooral aandacht besteden aan hittegolven en 'wereldwijde opwarming', laat het weerbeeld in Noord-Amerika deze maand een heel ander, maar tegelijkertijd contrasterend beeld zien. Een hardnekkig lagedrukgebied houdt de koude lucht vast boven het westelijke deel van het continent.

Op de Canadese prairies, en met name in het zuiden van Alberta, worden het late voorjaar en de maand juni gekenmerkt door aanhoudend koud, grijs en regenachtig weer. De bodemtemperatuur stijgt daardoor nauwelijks tot het niveau dat nodig is voor een optimale ontwikkeling van gewassen.

Blijft de warmte uit en kunnen de akkers niet voldoende opdrogen, dan nemen de opbrengstverwachtingen aanzienlijk af. Bovendien groeit het risico dat een vroege herfstvorst de gewassen beschadigt.

De media hebben de afgelopen week uitgebreid bericht over de hittegolf die grote delen van Europa en delen van het oosten van de Verenigde Staten trof.

De oorzaak was een krachtig hogedrukgebied dat tussen 21 en 30 juni warme lucht vanuit Noord-Afrika naar West-, Midden- en Oost-Europa voerde.

Tijdens deze periode werden in verschillende landen temperatuurrecords gebroken. Duitsland noteerde 41,7°C in Coschen, Tsjechië bereikte 41,9°C, Frankrijk registreerde een landelijk daggemiddelde van 30,0°C in juni, met plaatselijke uitschieters tot 44,7°C in het westen van het land. In het Verenigd Koninkrijk werd in Suffolk, een van de warmste en droogste regio's van het land, een maximumtemperatuur van 37,3°C gemeten.

Veel berichtgeving richtte zich op de conclusie dat dergelijke hittegolven door klimaatverandering "100 keer waarschijnlijker" zijn geworden en presenteerde de situatie als een voortdurende klimaat- en gezondheidscrisis. Volgens deze visie kan de extreme warmte echter ook worden verklaard door een uitzonderlijke bel warme lucht uit Afrika die tijdelijk over Europa lag. Inmiddels is deze warme lucht alweer grotendeels verdwenen.

Satellietgegevens van eerder dit jaar laten zien dat de weersomstandigheden in Europa juist sterk schommelden.

Voorafgaand aan deze hitteperiode beleefde Europa volgens deze gegevens de koudste winteromstandigheden in vijftien jaar, doordat een krachtige polaire straalstroom koude Arctische lucht ver naar het zuiden voerde.

De gemiddelde temperatuur in Europa bedroeg in januari -2,34°C, wat 1,63°C onder het gemiddelde van de periode 1991-2020 lag (volgens de Copernicus ERA5-data).

Over de gehele winter genomen behoorde deze tot de twee koudste winters van de afgelopen dertien jaar. Gemiddeld lag de wintertemperatuur slechts 0,09°C boven het gemiddelde van 1991-2020, omdat de extreme kou in Scandinavië en Oost-Europa de zachtere omstandigheden rond de Middellandse Zee grotendeels compenseerde.

Ook de eerste helft van mei 2026 verliep in West- en Midden-Europa opvallend koel. Rond 20 mei sloeg het weer echter abrupt om naar zomerse temperaturen, waardoor mei uiteindelijk uitkwam als de zevende warmste meimaand sinds het begin van de metingen, met een gemiddelde temperatuur van 0,60°C boven het gemiddelde van 1991-2020.

Vanuit dit perspectief is deze hittegolf geen bewijs van klimaatverandering, maar een normaal meteorologisch verschijnsel.

Wahnsinnige Hitzeglocke seit Monaten über Europa mit teilweise mehr als 4 °C über dem vorindustriellen Temperaturmittel. Und es gibt immer noch Leugner des menschengemachten Klimawandels!

Kann aber auch daran liegen, dass die gezeigte Grafik Temperaturanomalien des Jahres 1794… https://t.co/8B2SYdYaJg pic.twitter.com/XYh8vX75EG

— Künstliche Intelligenz (@KI_Agent) July 1, 2026