Klokkenluider dreigt door systeem te worden vermorzeld (Update)

Morgen speelt het hoger beroep van de meest vervolgde journalist uit de Nederlandse geschiedenis tegen een eerdere onterechte veroordeling van zogenaamde doodsbedreiging. 

Wederom lijkt het dat ook dit keer het Hof alle eigen regels aan haar laars lapt omdat er duidelijk twee soorten rechtspraak bestaan in ons land.


Update: 22 oktober 2016

De zitting van de in het originele artikel besproken hoger beroep van Micha Kat tegen zijn veroordeling voor doodsbedreiging van Telegraaf journalist Bart Mos is achter de rug en afgelopen vrijdag is het vonnis binnengekomen.

De zitting zelf was, we kunnen stellen: zoals gebruikelijk, een schijnvertoning en de rechtbank nam niet eens de moeite om de band te beluisteren waarop de zogenaamde doodsbedreiging zou staan. Het was voor de rechter klaarblijkelijk voldoende bewijs dat er werd gezegd dat er een tape in het dossier zat. Dit was dan de tweede keer dat de beruchte opname niet werd beluisterd, want ook in de eerste veroordeling had geen rechter het gehoord.

Het hele hoger beroep was dan ook niet meer dan een wassen neus, maar het wordt nog erger. Daar waar Kat in eerste instantie nog werd veroordeeld voor een taakstraf van 120 uur is dat nu een onvoorwaardelijke gevangenisstraf geworden van 7 dagen. Argument daarvoor was dat Kat zijn taakstraf vanwege verblijf in het buitenland niet zou kunnen vervullen. Wij vragen ons af waarom de rechter denkt dat hij dan wel een gevangenisstraf zou kunnen uitzitten.

Uiteraard gaat Kat cassatie aantekenen en wel op de volgende gronden:

Stel je hebt ruzie met je buurman en in het heetst van de woordenwisseling dreig je tegenover je buurman dat je zijn kop van zijn romp zult rukken als hij zo doorgaat. Even later ben je thuis en weer wat afgekoeld en je stuurt je buurman een email met de mededeling dat je spijt hebt van die opmerking en dat je het natuurlijk niet letterlijk hebt bedoeld.

Zou er één rechter in Nederland zijn die jou op basis van dat verhaal zou veroordelen tot gevangenisstraf? Nee, natuurlijk niet, want dat zou te gek voor woorden zijn.

Echter, bij Kat gebeurt dat wel. Na de woordenwisseling met Bart Mos en vóórdat er überhaupt sprake was van een aangifte door Mos stuurt Kat een excuus-bericht met de mededeling dat hij zijn opmerking niet letterlijk had bedoeld. Waarmee dan onmiddellijk duidelijk wordt dat er hier misschien dingen gezegd zijn die bij nader inzien misschien beter niet gezegd hadden kunnen worden, maar dat er natuurlijk geen sprake is van een daadwerkelijke doodsbedreiging.

Dit wordt dan ook de basis van het cassatieverzoek. Volgende week zal de advocaat van Micha Kat, Mr Thijs Stapel, het Openbaar Ministerie verzoeken de verplichte DNA afname van Kat te laten schrappen, zodat deze zich weer normaal kan bewegen, zonder dreiging te worden opgepakt voor verplichte DNA afname met het perspectief van een boer Jasper S. scenario, waarbij men "toevallig" bij een lijk een match aantreft met het DNA van Micha Kat. Als dat tot een zaak mocht leiden, is dat interessant omdat dan mogelijk de rare situatie zou ontstaan dat Kat zijn eigen zaak over verplichte DNA afname niet kan bijwonen vanwege..... verplichte DNA afname.

Origineel artikel: 5 oktober 2016

We hebben vorige week uitgebreid geschreven over de komende hoger beroepszaak van Micha Kat, de meest opgejaagde en vervolgde journalist ooit uit de Nederlandse geschiedenis vanwege doodsbedreigingen die hij zou hebben geuit ten opzichte van de Telegraaf journalist Bart Mos.

Voor de achtergronden verwijzen wij naar dat eerdere artikel en vanmorgen kreeg Kat te horen dat zijn verzoek en het recht dat hij heeft om deze openbare zitting te laten filmen wederom naar de prullenbak is verwezen. Net zoals dat gebeurde bij eerdere zittingen tegen hem. De inhoudelijke behandeling mag niet gefilmd worden. Klaarblijkelijk moeten er zelfs eigen regels worden genegeerd om de zaak zo geheim mogelijk te houden. Waarom?

Hieronder volgt dan ook een vanmorgen opgenomen pleidooi van Micha Kat richting het Hof om er alsnog voor te zorgen dat ook hij dezelfde rechten krijgt als iedere Nederlander en dat ook het Hof zich heeft te houden aan de eigen richtlijnen.

In zijn pleidooi geeft hij een opsomming van een lange rij mensen en instituten die in de loop der jaren aangifte tegen hem hebben gedaan en wat opvalt, is dat daar niet één "normale" burger bij zit.

Het is een stroom van mainstream journalisten, advocaten en instanties zoals politie en justitie zelf. Wanneer je hem die lijst hoort opnoemen, dan lopen de koude rillingen je over de rug, want ook dit is een schoolvoorbeeld van het systeem dat een “dissident” wil vernietigen.

Advocaten die hem verdedigen en die vervolgens van de ene op de andere dag verdwijnen zonder daarvoor enige reden op te geven. Advocaten zoals Gerard van der Meer die in het eerste deel van deze zaak Kat vertegenwoordigde en die schijnbaar door de Telegraaf dusdanig onder druk is gezet dat hij plotsklaps verdween en die zelfs nu nog weigert om een goede reden te geven voor zijn vertrek.

Van der Meer die vertrekt net nadat hij had ontdekt dat in bovengenoemde zaak de Telegraaf (in samenwerking met het OM?) de telefoontaps hadden vervalst.


xxx

In zijn pleidooi maakt Kat verder de vergelijking tussen Julian Assange van Wikileaks en zijn positie. Beiden klokkenluiders en beiden op onmenselijke wijze vervolgd door het apparaat, beiden in ballingschap en beiden raken hun advocaten kwijt op mysterieuze wijze.

Waar de advocaat van Micha Kat bezweek onder de druk en zijn biezen pakte, zo deed de advocaat van Assange dat niet en heeft dat met zijn leven moeten bekopen.

We leven in onwerkelijke tijden, waar de machthebbers achter de schermen letterlijk over lijken gaan om hun duistere geheimen binnenskamers te houden.

Steun daarom de weinige klokkenluiders in hun vaak eenzame strijd en bedenk dat zij vechten voor ons aller belang.

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl