Het universum waarin wij wonen is misschien niet de enige die er bestaat.

Die van ons kan er gewoon één zijn van een oneindig aantal die samen een multiversum vormen.




Misschien is dit moeilijk voor te stellen of te geloven, maar er zit goede fysica achter. Er is niet één manier om een multiversum te laten ontstaan; talloze onafhankelijke fysicatheorieën wijzen naar die conclusie. Er zijn geleerden die denken dat het bestaan van een verborgen universum eerder waarschijnlijk is dan onwaarschijnlijk.

Hier volgen de vijf meest waarschijnlijke wetenschappelijke theorieën die wijzen in de richting van een multiversum.

Oneindig aantal universa.  

Wetenschappers zijn er niet zeker van wat de vorm van tijd-ruimte is, maar het meest waarschijnlijke is dat het plat is en zich oneindig uitstrekt. Maar als ruimte-tijd eeuwig doorgaat dan moet het zich op een bepaald punt gaan herhalen omdat er een eindig aantal manieren zijn waarop deeltjes kunnen worden geordend in ruimte en tijd.

Dus, als je ver genoeg zou kijken, dan zou je een andere versie van jezelf tegenkomen, eigenlijk een oneindig aantal van jezelf. Sommige van die tweelingen doen precies hetzelfde wat jij nu doet op dit moment, terwijl anderen een andere trui hebben aangetrokken vanmorgen en weer anderen hebben heel andere keuzes gemaakt in het leven.

Omdat het observeerbare universum slechts zo ver kan gaan als het licht de kans heeft gekregen om te gaan in de 13,7 miljard jaar sinds de "Big Bang" (en dat zijn dan 13,7 miljard lichtjaren), kan het universum dat daarná komt beschouwd worden als een ander universum. Op deze manier zouden er een veelvoud van naast elkaar kunnen bestaan in een gigantische lappendeken van universa.

Bubbel Universa. 

Naast de meerdere universa zoals die gecreëerd worden door het oneindig doorgaan van tijd-ruimte, zouden er ook kunnen zijn die zijn ontstaan door een theorie die “eeuwige inflatie” wordt genoemd. Dit is de theorie dat direct na de 'Big Bang' het universum snel groter werd waardoor het in feite werd opgeblazen als een ballon.

Deze these werd voor het eerst voorgesteld door de kosmoloog Alexander Vilenkin en behelst verder dat sommige gedeeltes van ruimte niet verder worden opgeblazen terwijl anderen dat wel doen, waardoor er een aantal geïsoleerde bubbel universa ontstaan.

Dus, ons eigen universum waar de inflatie is gestopt en waardoor sterren en melkwegen konden worden gevormd, is niets meer dan een kleine bubbel in een enorme zee van ruimte waarin sommige gedeeltes nog verder worden opgeblazen en waar ook veel andere bubbels zijn zoals die van ons.

In sommige van die bubbels kunnen de wetten van fysica en constanten anders zijn dan die bij ons waardoor er misschien wel hele vreemde universa zijn.

Parallelle Universa.  

De theorie van parallelle universa is dat er andere zijn die net buiten ons bereik liggen. Het idee is afkomstig van de mogelijkheid dat er veel meer dimensies zijn dan de drie van ruimte en de ene van tijd die wij kennen. Naast onze eigen driedimensionaal stuk ruimte kunnen er andere driedimensionale universa zweven in een hogere dimensionale ruimte.

Dit wordt ook beschreven als het idee dat ons universum er één is van potentiëel talloze plakken in een hogere dimensionale ruimte, een beetje vergelijkbaar met een snee brood binnen een groter kosmisch brood.

Een variatie op deze theorie suggereert dat deze stukken universa niet altijd parallel zijn en buiten bereik. Soms botsen ze tegen elkaar, waardoor herhaaldelijk 'Big Bangs' ontstaan die de universa keer op keer “opnieuw instellen”.

Dochter universa.  

De theorie uit de kwamtumfysica die over de minuscule wereld van de subatoomdeeltjes gaat, suggereert een andere manier waarop universa kunnen ontstaan. De kwantummechanica beschrijft de wereld in termen van mogelijkheden in plaats van uitkomsten die vaststaan. De berekeningen van deze theorie wijzen erop dat alle mogelijkheden voor een bepaalde situatie voorkomen in hun eigen afzonderlijke universa.

Als je bijvoorbeeld op een kruispunt komt waar je links- of rechtsaf kunt slaan, zal het huidige universum zorgen voor twee dochteruniversa, eentje voor als je linksaf gaat en eentje als je besluit om rechtsaf te gaan.

In ieder universum is een kopie van jou die getuige is van de één of andere uitkomst, denkend (hetgeen fout is) dat jouw werkelijkheid de enige echte is.

Wiskundige universa.

Wetenschappers hebben lang gediscussiëerd of wiskunde eenvoudigweg een nuttig stuk gereedschap is voor het beschrijven van het universum of dat het zelf de fundamentele werkelijkheid is. Dat daarmee onze obeservaties van het universum alleen maar niet perfecte percepties zijn van haar werkelijke wiskundig karakter.

Als het laatste het geval is dan is de bepaalde wiskundige structuur waaruit ons universum bestaat misschien wel niet de enige optie en daarmee ontstaat dat het mogelijk is dat er allerlei wiskundige structuren bestaan weer als afzonderlijke universa.

“Een wiskundige structuur is iets dat je kunt beschrijven als een manier die totaal onafhankelijk is van menselijke bagage”, aldus de wetenschapper Max Tegmark, de bedenker van deze hersenkraker. “Ik geloof werkelijk dat er een universum is ergens dat onafhankelijk van mij kan bestaan en dat zou blijven bestaan, ook als er geen mensen zouden zijn”.

Bron:

Sot Nett

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl