Is het mogelijk dat een vermiste Duitse onderzeeboot tijdens de Tweede Wereldoorlog toch niet is gezonken zoals wordt aangenomen?

Volgens een brief die een vriend ontving van een oud bemanningslid was het schip niet gezonken, maar veilig aangekomen in de Holle Aarde.

Rodney Cluff van de website OurHollowEarth.com vertelt het volgende verhaal:

In 2006 ontving hij een email van Dianne Robbins, een dame die een aantal boeken had geschreven over de Holle Aarde. Haar informatie over de Holle Aarde was voornamelijk afkomstig uit channelings. Echter, zij schreef Rodney een email om een heel andere reden: zij stond in contact met ene Joe Watson uit Talkeetna in Alaska. Deze had haar verteld dat hij een kopie van een brief in zijn bezit had, geschreven in het Duits en afkomstig van een bemanningslid van een Duitse onderzeeer.

Deze man heette Karl Unger en in de brief stond dat hij vlak na de oorlog veilig en wel was aangekomen in de Holle Aarde. De betreffende onderzeeër was de U-209 onder het bevel van Kapitein Heinrich Bodda. Rodney heeft Joe Watson gevraagd deze brief op te sturen, hetgeen hij deed. In die brief wordt inderdaad door Karl Ungar bevestigd dat hij zich in de Holle Aarde bevindt. Op dat moment was nog niet helemaal duidelijk hoe die brief in het bezit van Joe Watson was gekomen. De brief is handgeschreven en gedateerd 20 april 1947. Hier volgt de originele Duitse brief:

Er staat dus inderdaad in dat de U-209 de Holle Aarde heeft bereikt, dat de hele bemanning gezond is en dat dit het laatste bericht is wat er zal komen van de U-209. Dat hij medelijden heeft met de mensen die aan de oppervlakte moeten wonen zonder Führer. Dat Dr. Hausshofer en Hess gelijk hadden dat de aarde hol is. Dat het goed gaat met de bemanning, dat ze niet terug kunnen komen, maar geen gevangenen zijn.

Rodney kreeg via Duitsland later de bevestiging dat de U-209 op 5 juli 1943 als vermist was opgegeven ergens ten oosten van New Foundland. En dat het schip inderdaad onder bevel stond van Heinrich Brodda. Volgens deze historische website over U-Boten is de vermoedelijke oorzaak van de vermissing een duikongeluk.

Hoewel de brief uiteindelijk bij Rodney terechtkwam, was de oorspronkelijke ontvanger een heerschap, Tawani W. Shoush genaamd, uit Houston, Missouri. Deze Shoush zegt dat hij de brief van zijn vriend Karl Ungar heeft ontvangen nadat Karl de Holle Aarde had bereikt.

En op de vermoedelijke vraag van velen of er dan ook posterijen zijn in de Holle Aarde: Karl had deze brief naar Shoush gestuurd via de Duitse kolonie in Brazilië. Via een grot ergens in Argentinië die doordringt tot in de Holle Aarde staat deze kolonie in verbinding met de bewoners aldaar. Hoe dat in Brazilië in zijn werk gaat en nog veel meer achtergrondinformatie, valt te lezen in een Engels online boek, Genesis For The New Space Age.

Hieronder volgt een Duitse tekening die laat zien hoe de U-boten moesten varen om onder het ijs van Antartica door de Holle Aarde te bereiken. Direct na de tekening volgen de instructies voor de kapitein van de onderzeeër.

Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat de Duitsers in en voor de oorlog al precies wisten hoe het land onder het ijs eruit zag en dat er onderwaterkanalen liepen die bijna de hele lengte van het continent beslaan. En dat niet alleen, ze komen ook op precies hetzelfde punt bij elkaar op de plek waar de opening naar de Holle Aarde zich zou bevinden.

Hieronder eerst de Duitse kaart van Antartica zonder ijs. Iets wat wij pas te weten kwamen rond 1966 toen National Geographic met de onderste kaart kwam.

We weten natuurlijk niet met honderd procent zekerheid of het verhaal van de brief van Karl Unger waar is. Wat we wel weten is dat de Duitsers een meer dan gewone belangstelling hadden voor het Zuidpoolgebied. En wat we ook weten is dat het vandaag de dag nog steeds een hermetisch afgesloten gebied is; tenminste voor nieuwsgierige mensen zoals wij.

Bronnen:

Our Hollow Earth
Before It's News